Ochtendje tuinen – Deel 1

Marketing & Communicatie

Gepubliceerd: 12 - 02 - 2021

Ochtendje tuinen – Deel 1

Het duurde even, maar na bijna vijf jaar kregen ze mij over de streep. Een ochtendje tuinen, zoals we dat ook noemen (lees: Een ochtend werken in de tuin.) In 2016 kwam ik weer voor het eerst een kijkje nemen in de tuinbouwsector, waar ik al niet meer was geweest sinds mijn dertiende. Dat is toch echt al weer een tijdje geleden, bij het typen van deze zin voel ik mij plots ook nog eens oud. Snel vergeten, daar hadden we het niet over. We hebben het over de tuinbouw, waar ik dus nog steeds werkzaam in ben. Ik werk alleen niet écht in de kas. Nee, ik werk op kantoor voor de tuinbouwsector. Elke dag plug ik mijn laptop in, schieten er twee schermen aan, zet ik een kop thee en schuif ik mijn bureaustoel aan. Ik schrijf over de tuinbouw, maak vacatures op en verzin nieuwe Marketing activiteiten. Na vijf jaar weet ik hoe de tuinbouw en haar functies in elkaar steken. Ik ken de mensen en heb al heel wat telefoontjes, mailtjes en gesprekken gehad. Een passende vacature opstellen, dat kan ik dus wel. Toch bleef die ene vraag na vijf jaar nog steeds: Max, wanneer kom je een ochtendje tuinen? Ik wist ook wel dat ik er echt aan moest geloven, dat mijn standaard antwoord ‘’een andere keer’’ een houdbaarheidsdatum had. In juni startte mijn collega Gwen en ook zij moest er aan geloven..

Afgelopen week was het dan zover. Gwen en ik gingen een ochtend meewerken. Ja dat betekent om 07.00 uur beginnen! Dat is normaal gesproken wanneer onze wekkers afgaan en we vervolgens nog tien keer op snooze drukken. Ik had mijzelf voorgenomen om op tijd te gaan slapen, drie keer mijn wekker te controleren of de juiste tijd wel was ingesteld en dat mijn tas klaarstond. Alsnog was het die ochtend een race tegen de klok. Wij wilde er natuurlijk als allereerste zijn. Zoals je ziet, onze Schenkeveld collega’s Leon en Ralph, hebben namelijk twee ‘’vaste’’ parkeerplekken. Helemaal vooraan, dichtbij de deur. Nu voel je hem misschien al aankomen, maar daar wilde Gwen en ik natuurlijk geparkeerd staan. Onze autorit had geen minuut langer moeten duren, want op het moment dat de handrem erop ging, kwamen de mannen aangereden. De dag begonnen we dus met een lach.

De dag moest echter nog gaan beginnen. Misschien heb je er weleens over gehoord, maar binnen de tomatenwereld heerst er, net als in mensenwereld, een vervelend virus. Daarom zijn er veel hygiëne maatregelen, waaronder bedrijfskleding. Je kan er gewoon keuzestress van krijgen, want wil je een korte of lange broek, een joggingbroek of legging, T-shirt of trui?
Eenmaal onze outfits aan, hadden we zelfs nog even de tijd om een bakkie te doen. We zijn onze werkdag nog nooit zo relaxed begonnen. Dat zouden we eigenlijk vaker moeten doen. Dat betekent ook eerder de wekker zetten en niet meer tot laat in de avond Netflixen. Tja, dat is toch een moeilijke afweging.

Een ochtendje tuinen kon dus van start! Hoe dat er aan toe ging? Dat vertel ik je graag in mijn volgende blog.

Deel deze pagina op social media

Contact opnemen met de schrijver?

Maxime van der Schans

Communicatiespecialist P&O

maxime@bqurius.nl