Aangenaam, Thomas van bQurius…

Dat was even wennen op 2 september, toen ik na ruim 11 jaar Rabobank namens bQurius mijn eerste gesprek voerde. Thomas Frankhuizen en Rabobank, dat hoorde in mijn hoofd lange tijd bij elkaar. Nu twee weken later, weet ik eigenlijk al niet beter meer. Thomas Frankhuizen van bQurius. Klinkt goed toch?

De afgelopen jaren heb ik het Westland en de tuinbouw mogen leren kennen. Blijkbaar vond ik het zo interessant, dat ik er ook ben gaan wonen. In mijn laatste periode bij Rabobank ben ik als sectormanager Tuinbouw vooral bezig geweest met de ontwikkeling van de tuinbouwportefeuille en de visie van Rabobank over de tuinbouw. Welke veranderingen zien we op ons af komen? Welke thema’s worden belangrijker? Hiervoor was ik veel onderweg en heb ik veel bij ondernemers en andere belangrijke stakeholders aan tafel gezeten. Op basis van deze visie ben ik actief aan de slag gegaan met onder andere de herziening van het financieringsbeleid glastuinbouw in Nederland. Het is leuk dat we de veranderende omgeving in beeld brengen, maar minimaal net zo belangrijk: wat doe je er mee? Met mijn ervaring als onder andere financieringsspecialist en accountmanager bij Rabobank Westland kon ik mooi de vertaalslag maken van de praktijk naar het beleid.

In mijn periode als accountmanager ben ik bij veel investerings- en financieringstrajecten betrokken geweest. Van kleine financieringen voor teeltinsteek tot club deals met andere banken om ontwikkeling van grootschalige glastuinbouw mogelijk te maken. Ongeacht de situatie, ik handelde altijd vanuit mijn eigen kracht. Open, eerlijk en direct. Hard op de inhoud, zacht op de relatie. Met respect met elkaar om gaan. Iets dat altijd centraal moet staan.

Nu is het tijd om nog dichterbij het ondernemerschap te staan. Samen te bouwen aan iets moois, nieuws, unieks. Binnen bQurius krijg ik de ruimte om bezig te zijn met dingen waar ik nog meer energie van krijg. Naast de financiële dienstverlening zal ik ook een deel van mijn tijd besteden aan het ontwikkelen en begeleiden van strategische plannen. Wat ik hieraan mooi vind bij bQurius: wij willen niet alleen meedenken over het plan, maar helpen graag bij de uitvoering ervan! Met onze kennis op het gebied van personeel en organisatie, energiemanagement, financiën en strategie kunnen wij met u het verschil maken. Mijn persoonlijke interesse: opvolging binnen familiebedrijven.

Om daarmee af te sluiten, een klein stukje om over na te denken in het weekend. Wist je dat:
… ruim 70% van de bedrijven in Nederland familiebedrijven zijn?
… zelfs ruim 90% van de bedrijven in de land- en tuinbouw familiebedrijven zijn?
… familiebedrijven succesvol zijn door een hoge mate van betrouwbaarheid, betrokkenheid, langetermijndenken en gewortelde kernwaarden en overtuigingen?
… familiebedrijven meer last hebben van oplopende emoties, moeite hebben met elkaar aanspreken op gedrag en een beperkte veranderingsgezindheid is?
… een broer/zus samenwerking hele andere dynamiek meebrengt, dan een neven/nichten consortium?

Meer als nu was het in het verleden vanzelfsprekend dat kinderen hun ouders opvolgen, een samenwerking tussen broer en zus. Bij de volgende overdracht kwamen de neefjes en nichtjes in het bedrijf. Het aantal belanghebbenden groeit bij iedere overdracht, en dan heb ik het niet eens over de groei van het bedrijf zelf. Lange tijd ging dat goed, omdat bedrijven relatief klein en overzichtelijk waren. Zo ook in de tuinbouw. Alleen, de tijd verandert, de wereld verandert en bedrijven veranderen. De verhoudingen worden verstoord en er wordt een andere manier van ondernemerschap gevraagd. Wie is geschikt voor de aansturing van een groeiende en veranderende organisatie? Een goede vraag, waar nog te vaak onvoldoende bij stil gestaan wordt.

Het antwoord is afhankelijk van de context. In sommige gevallen is er opvolging vanuit de familie, die zeer capabel is. In andere gevallen is dat niet zo. Maar ja, hoe vertel je dit dan tegen jouw zoon, dochter, neefje of nichtje? Ik ben ervan overtuigd dat deze situaties te voorkomen zijn. Hoe? Door tijdig met elkaar het gesprek aan te gaan. Vanuit welke overtuiging is het familiebedrijf ooit begonnen? Op welke waarden is het bedrijf gebaseerd? Als je vooraf de juiste vragen aan elkaar stelt, de juiste onderwerpen op papier zet, en dit continue met elkaar doorleeft, dan ontstaat er een gedragen richting. In de literatuur wordt dit ook wel het familiestatuut genoemd, waarin de filosofie van de familie en spelregels vastgelegd zijn. In sommige situaties is dit slechts een paar pagina’s, in andere gevallen meer dan 30 pagina’s. De waarde hiervan zit niet in het document, maar in het proces – de gesprekken en het creëren van draagvlak. Hoe kijk jij hier tegen aan? Durf jij keuzes te maken? Ik ben heel benieuwd…

Deel op LinkedIn Deel op WhatsApp Blijf op de hoogte

Meer bQuotes